På ein fjellgard høgt over Ål i Hallingdal har ei 100 år gamal løe fått nytt liv. Der det ein gong stod kyr, fyllest rommet no av song, musikk og publikum.
Frå fjøs til operascene – nytt liv i kulturminne på Sehlgård
Gjennom podkasten Arven vår møter vi menneska bak kulturminna. I denne episoden tek direktør Pia Wigtil turen til Sehl gård, der operasongar Marit Sehl har skapt ei heilt ny verksemd i eit gamalt driftsbygg.
Eg hadde lyst til å skape noko sjølv. Då vart løa ein konsertsal, seier Sehl.
Ser du ikke podkasten fra Spotify her?
Klikk her for å endre dine personverninnstillinger ved å slå på "Spotify".
Ei løe med lange røter – og ny framtid
Løa på garden vart oppført på 1920-talet av oldefaren hennar. Etter ein brann vart ho bygd opp att – sterkare og annleis. I dag står ho framleis, men med ei heilt ny rolle.
Gjennom ei omfattande istandsetjing er løa omgjort til ein moderne konsertsal. Ein stor glasvegg opnar rommet mot fjellandskapet, og gir publikum ei oppleving der natur, kultur og musikk smeltar saman.
Når publikum sit her, ser dei både artisten og landskapet. Det gir noko heilt eige, fortel Sehl.
Frå verdsscener til fjellgard
Etter utdanning i Oslo og vidare karriere i Sydney og Tyskland, valde Sehl å flytte heim til garden. Med seg tok ho både familie og ambisjonar.
I staden for å reise ut til scenene, ville eg skape noko her heime, seier ho.
Det valet har gitt resultat. Konsertar, operaførestillingar og arrangement trekkjer publikum frå både nærområde og lengre unna.
Motgang, læring og vilje
Vegen fram har ikkje vore enkel. Prosjektet har teke tid – og fleire søknader fekk avslag før det lukkast.
Ein må aldri gi seg etter første avslag. Det er ein del av læringsprosessen, seier Sehl.
Ho peikar på at nettopp rettleiinga frå støtteordningar har vore avgjerande for å utvikle prosjektet vidare.
Tilbakemeldingane gjer prosjekta betre. Det er ein styrke i ordningane.
Gjenbruk og respekt for historia
I arbeidet med løa har mykje av det opphavlege blitt bevart. Lafteveggene står urørte, og gamle material er brukt på nytt – som lamper og inventar.
Samtidig er bygget tilpassa dagens krav, med nye fundament, tekniske løysingar og forsterka konstruksjon.
Det har vore viktig å ta vare på mest mogleg, og samtidig skape noko som fungerer i dag, seier Sehl.
Eit kulturminne i aktiv bruk
Prosjektet har ikkje berre gitt nytt liv til ein bygning, men også til lokalsamfunnet.
Det betyr mykje at det er liv her igjen. At folk kjem opp i lia, til konsertar og opplevingar, seier ho.
Responsen frå bygda har vore overveldande. Ei tilbakemelding ho hugsar særleg godt, kom frå ein eldre mann etter ein konsert:
Han takka meg og sa at dette var noko som betydde mykje for bygda. Det gjorde sterkt inntrykk.
For Sehl handlar prosjektet om meir enn musikk. Det handlar om å ta vare på ein arv – og gi han ny meining.
Poenget var aldri å bygge noko nytt. Poenget var å bruke akkurat denne løa, som oldefar bygde, og skape noko nytt ut av det.
Gjennom operaløa på Sehlgård blir historia ikkje berre bevart – ho blir levd.
Her kan du lesa meir om Operalåven
Ei levande forteljing om kven vi er
Arven vår handlar til slutt om noko større enn enkeltprosjekt. Han handlar om identitet, tilhøyrsle og kva vi vel å ta med oss vidare.
For kulturarv er ikkje berre noko vi har arva, det er noko vi heile tida er med på å forme.
Arven vår er no lansert. Lytt og bli med inn i dei levande forteljingane om kulturarven vår.
