Øvre Brekkebakkadn

Det handlar om å gje nytt liv til ein stad som var i ferd med å forsvinne.

Då dei tok over våningshuset, bar bygningen tydeleg preg av tid og forfall. Tømmerkonstruksjonar trong utbetring, murar måtte sikrast, og heile huset trong stabilisering for å stå trygt i åra som kjem. Med støtte frå Kulturminnefondet har dei kunna gjennomføre  nødvendige tiltak og restaurere bygningen med respekt for dei opphavlege materiala.

– Vi kjende på eit stort ansvar då vi tok over. Dette er ikkje berre eit hus, det er ein del av historia her oppe. Støtta gjorde at vi kunne gjere arbeidet skikkeleg, seier Tor-Evert.

Målet har heile tida vore å ta vare på mest mogleg av det opphavlege. Reparasjon har vore førstevalet, ikkje utskifting.

– Vi har valt å reparere framfor å skifte ut. Det tek lengre tid, men huset beheld sjela si. Du ser det i veggane, i stokkane og i detaljane, fortel ekteparet i Brekkebakkadn.

Arbeidet er utført med tradisjonelle metodar der det let seg gjere, samstundes som huset er tilpassa ein moderne kvardag. Resultatet er ein heim som både tek vare på historia og fungerer for familien i dag.

No er våningshuset igjen fylt av liv. Barnestemmer og kvardagslege rutinar har teke plassen til trekk og tomme rom.

– For oss handlar dette om å skape ein heim. Samstundes kjenner vi at vi forvaltar noko som er større enn oss sjølve. Det gir meining, seier Tor-Evert.

Støtta frå Kulturminnefondet har vore avgjerande for at prosjektet kunne gjennomførast med kvalitet og langsiktig perspektiv.

– Når det offentlege viser tillit til eit slikt prosjekt, betyr det mykje. Det gir både motivasjon og tryggleik i arbeidet vidare, legg Line til.

Øvre Brekkebakkadn står i dag som eit godt døme på korleis kulturminne kan få nytt liv gjennom aktiv bruk. Når gamle hus igjen blir ein del av kvardagen, blir dei ikkje berre bevarte – dei blir vidareførte.

– Øvre Brekkebakkadn viser kva som skjer når engasjerte eigarar kombinerer kunnskap, tolmod og vilje til å ta vare på det opphavlege. Line og Tor-Evert har valt å reparere framfor å skifte ut, og dei har forstått at det er i detaljane historia sit. Når eit slikt hus igjen blir fylt med liv, sikrar vi ikkje berre bygningen, men også tradisjonane, handverket og forteljingane som høyrer til. Dette er vern gjennom aktiv bruk i beste forstand, seier direktør Pia Wigtil i Kulturminnefondet.