Podkast: @laftogleven

Midt i Stavanger, berre ti minuttar å gå frå sentrum, står eit hus frå 1926 som sakte får nytt liv. I podkasten til Kulturminnefondet møter vi Sigrun Sætervik og Odd Blikra Egerland, som deler historia om korleis dei gjekk frå moderne komfort til eit omfattande restaureringsprosjekt. Drivkrafta var ønsket om noko meir. Eit heim med sjel.

For nokre år sidan budde paret i eit moderne rekkehus med høg standard og lite vedlikehald. Likevel kjende dei på eit behov for noko anna.

Dei ønskte seg eit hus med historie og særpreg. Etter fleire år med visningar fann dei det dei leita etter i Trehusbyen i Stavanger, ei av dei største samanhengande trehusbebyggingane i Europa.

Huset dei kjøpte var langt frå ferdig oppussa. Mykje av det opphavlege var skjult bak lag med nyare materiale frå 1980- og 90-talet.

For å forstå huset måtte dei starte heilt på nytt. Veggar vart opna, lag for lag fjerna, og til slutt stod dei att med laft, originale tregolv og spor etter korleis huset ein gong var.

Arbeidet har vore tidkrevjande, men også motiverande. Kvaliteten i dei gamle materiala har gitt retning for vala dei tek vidare.

Når dei er i tvil, stiller dei seg eitt spørsmål. Korleis vart dette gjort då huset vart bygd i 1926?

Sjølv utan bakgrunn som tradisjonshandverkarar har dei lagt ned ein stor eigeninnsats. Samstundes har dei nytta fagfolk der det har vore nødvendig.

Undervegs har dei måtta ta stilling til spørsmål utan klare svar. Kor mykje kan ein isolere utan å endre uttrykket til huset. Korleis sikre at huset framleis kan puste. Kva materiale gir rett balanse mellom funksjon og autentisitet.

Vala har mellom anna ført til bruk av trefiberisolasjon, linoljemåling og spesialtilpassa kledning i kjerneved. Løysingar som tek vare på karakteren til bygget og samstundes gir gode tekniske eigenskapar.

Perfeksjon har aldri vore målet. Det er dei små ujamnheitene og spora etter tid som gir huset identitet.

Prosjektet har også skapt engasjement i nærmiljøet. Folk stoppar opp, gir tilbakemeldingar og heiar frå gata. Gjennom sosiale medium deler paret erfaringar og kjem i kontakt med andre som held på med liknande prosjekt.

Dei har også oppdaga verdien av gjenbruk. Gamle dører, vindauge og bygningsdelar får nytt liv, ofte med betre kvalitet enn mange moderne alternativ.

Gjennom arbeidet har dei fått støtte frå Kulturminnefondet, mellom anna til utskifting av vindauge og rehabilitering av tak.

Støtta har vore avgjerande for framdrifta, og har gitt tryggleik i vala dei har teke.

I podkasten deler Sigrun og Odd ærleg om både utfordringar og gleder. Om uvisse, læring og meistring. Og om korleis eit gamalt hus kan bli eit prosjekt som gir både meining og fellesskap.

Høyr episoden og bli inspirert. Kanskje ligg ditt neste prosjekt gøymt bak ein fasade du enno ikkje har sett verdien av.